ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΠΗΛΙΟ (ΙΣΤΟΡΙΑ - ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ part2)

 

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΠΗΛΙΟ

ΠΗΛΕΑΣ, ΘΕΤΙΔΑ & ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ

Άλλο ένα µεγάλο μυθολογικὀ γεγονὸς για το οποίο είναι γνωστὸ το βαθύσκιο Πήλιο είναι οι γάμοι του Βασιλιά της Ιωλκού Πηλέα και της Νεράιδας Θέτιδος. Η Θέτις ήταν Νεράιδα του Πηλίου όμορφη, και μάλιστα λένε πὼς ήταν καὶ ζωηρή!  Ο Πίνδαρος στον «όγδοο Ισθμιονίκη» του, μας λέει πως... «τά έπαιζε» η θελκτική Θέτις με τον Ποσειδώνα και με τον βαρύγδουπο Δία μαζί, που: «Για το γάμο της Θέτιδος µάλωσαν -που κι οι δύο τους την ήθελαν -δαμασμένοι ἀπ᾿τον έρωτα - να την έχουν γυναίκα τους όμορφη.» Μα έφτασαν στ᾽ αυτιὰ της ζηλότυπης Ἡρας τα κουτσομπολιά αυτά του Πίνδαρου. Καi τότε η νόμιμή γυναίκα του Δία καλεί τη Θέμιδα και της λέει συγχυσμένη, πως ο προκομένος ο άντρας της και ο άλλος ο γερο-Ποσειδώνας είναι ξεμυαλισμένοι με τὴν όμορφη Θέτιδα και κοντεύει να ερθούνε στα χέρια για τον έρωτα της µμικρής Νεράιδας του Πηλίου κι’ όλο στις ακρογιαλιές του ξημεροβραδιάζονται «μόνο κοίταξε τώρα εσύ, Θέτιδα, που είσαι και προφητική, πως θα τους κανονίσεις και τους δύο για να συμμαζευτούν και να πάψουν να τρέχουν απὸ πίσω σου στις ακρογιαλιές του Πηλίου...» Έτσι είπε η Ήρα στη «βαθύβουλη» Θέμιδα και εκείνη της υποσχέθηκε να το κανονίσει το ζήτημα. Τότε ἡ Θέτις, σε μια Εκκλησία θεών που έγινε λόγος για τη Θέτιδα, σηκώθηκε και είπε τα προφητικά αυτά λόγια: «Πως ήταν γραμμένο - γιο να γεννήσει ἡ όμορφη Θέτιδα - και από τον πατέρα του δυνατότερο ακόμα - που θα τινάζει από το χέρι του βέλος τρανότερο - και απ᾿ τον κεραυνό - και από την τεράστια Τρίαινα… Σαν να κοιμήθηκε με τον Δία ή με κανένα του Δία αδερφό» Έτσι µμίλησε η προφητική Θέτιδα (καθώς μας το βεβαιώνει ὁ Πίνδαρος στον «όγδοο Ισθμιονίκη») και σαν τ᾽ άκουσαν αυτά ο Μέγας Δίας και ο Μέγας Ποσειδώνας στριφογύρισαν ανήσυχοι πάνω στους χρυσούς θρόνους και αλληλοκοιτάχτηκαν και χάιδεψαν, ταραγμένοι, τις θεϊκές γενειάδες τους! Όλοι τότε οι Θεοί αποφάσισαν με μια φωνή να δώσουν γυναίκα την όμορφη Νεράιδα του Πηλίου, στον θνητὸ Πηλέα τον Βασιλιά της Ιωλκού. «Θνητῷ αὐτὴν συνοικῆσαι...» Και µμάλιστα ο «νεφεληγερέτης» Ζεὺς είπε πως θα γίνει αυτός κουμπάρος, καθώς μας το βεβαιώνει και ο Όμηρος στην Ιλιάδα (Σ. 431). Τότε η Θέτις πρόσθεσε «Κι ας πάνε το μήνυμα αμέσως - στο λαμπρό Παλάτι του Κένταυρου Χείρωνα…Κι όταν θα φτάσει η ολοφέγγαρη εκείνη νύχτα, η όμορφη Θέτιδα ας δώσει στον Ήρωα της παρθενίας της, το χρυσό Χαλινάρι..» καθώς το λέει ὁ ποιητής. Έτσι µμίλησε η «βαθύβουλη» Θέτις, και δεν πήγε χαμένος των λόγων της ο καρπός. Αν και οι Θεοὶ αποφάσισαν να δώσουν γυναίκα, νόµιµα στον θνητὸ Πηλέα την όμορφη Θέτιδα, ἡ αθάνατη Νεράϊδα τοῦ Πηλίου δὲν ήθελε. Ο γάμος τέλικα έγινε.
Όμως σε αυτόν τον γάμο δεν κλήθηκε η Έριδα (αρχ. Ἔρις), η οποία ήταν θεότητα της αρχαιότητας. Ήταν κόρη της Νυκτός και θεά της ζήλιας, της διχόνοιας, του τσακωμού και του καυγά. Κατά άλλους ήταν αδελφή τού Άρη. Παριστάνεται συνήθως να κουτσαίνει ή να καμπουριάζει, εκτός όταν σπέρνει τα ζιζάνια, οπότε ομορφαίνει και παίρνει καλό παρουσιαστικό, όπως μας λέει ο Όμηρος στην Ιλιάδα.
Όταν οι θεοί δεν την κάλεσαν στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδος, αυτή από θυμό άφησε με τρόπο ένα χρυσό μήλο, το κατόπιν γνωστό και ως «μήλο της Έριδος», να κατρακυλήσει ώστε να το δουν οι καλεσμένοι θεοί και να το ζηλέψουν. Το μήλο αυτό έφερε την επιγραφή «τῇ καλλίστῃ«, δηλαδή (αφιερωμένο ...) στην ομορφότερη ( ... θεά). Ήταν φυσικό λοιπόν οι τρεις παρευρισκόμενες θεές, η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη να διεκδικήσουν το μήλο, η κάθε μία για τον εαυτό της. Είδε ο Δίας τον τσακωμό και είπε στον Ερμή να τις πάει γρήγορα στον Πάρη για να διαλέξει αυτός, τρόπον καλλιστειών, ποια θα πάρει το μήλο. Έτσι και έγινε.

Οι Θεοὶ χειροκροτούν φρενιτιωδώς τις θειικές καλλονές, μηδέ του Διὸς εξαιρουμένου, που χειροκρότησε καθώς λένε περισσότερο την «καλλίπυγο» Αφροδίτη, προς κοινὸ σκάνδαλο των Αθανάτων, και με µμεγάλη σύγχυση της νομίμου γυναίκας του της Ήρας, που του έριχνε άγριες µατιές!... Αλλά η θέση του θνητού Πάρη ήταν τώρα δύσκολη, γιατί και οι τρεις Θέες είναι καλλονές τέλειες. Σε ποια να δώσει τώρα το μήλο της Έριδος? 

 

Και το χειρότερο τον παίρνει παράμερα ο «Κερδώος» Ερμής απεσταλμένος της Ήρας - και του προτείνει να τον δωροδοκήσει, χαρίζοντας του ολόκληρη την Ασία, αν έδινε το μήλο στην Ήρα. Μα ο Πάρης του απαντά πως να του λείπει τέτοιο δώρο. «Εδώ ένα κοπάδι πρόβατα έχω, κερδώε µου, και δεν μπορώ να το κουμαντάρω και εσύ μου λες για Ολόκληρη την Ασία;» είπε, μα δεν πρόφτασε να τελειώσει τον λόγο του και τον πλησίασε ο Απόλλωνας απεσταλμένος της Αθηνάς: «Άκουσε με, βοσκέ, του λέει, η Αθηνά σου υπόσχεται να σου χαρίσει την υπερτάτη σοφία, αν της δώσεις το μήλο…» Τ' άκουσε ο Πάρης και τρόμαξε. «Την υπερτάτην σοφίαν, Απόλλωνα; Τί την θέλω θνητὸς εγὼ την υπέρτατην σοφία; Ανάμεσα στους ανθρώπους που είμαστε όπως το ξέρετε εσείς οι Θεοὶ - όλοι είναι για δέσιμο; Θα με περνούσαν για τρελό ή θα με σταυρώνανε!... Την υπερτάτην σοφία κρατήστε την εσείς οι Θεοί. . . Σε μας τους θνητοὺς είναι άχρηστη...» Έτσι φαίνεται πως µμίλησε ο Πάρης και ο Απόλλων έφυγε συγχυσμένος. Τότε στέλνει η Αφροδίτη την Πειθὼ στον Πάρη. Πάει η Πειθὼ και στέκει πλάι του και του ψιθυρίζει στο αυτί: «Η Κυρά µου σου υπόσχεται - αν της δώσεις το μήλο να σου παραδώσει την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου, την ωραία Ελένη της Σπάρτης, που αξίζει πιο πολύ και από την Ασία και από την σοφία». Αυτό ήταν... Τρέχει αμέσως ο Πάρης, φοβερός γυναικάς, γυναικοµανής για την ακρίβεια, καθώς το ξέρουμε και δίνει το μήλον της Έριδος στην «Καλλίπυγο» Αφροδίτη. Οι άλλες δύο ήρθαν «επιλαχούσες».

Έτσι νίκησε η Αφροδίτη και πήρε το μήλο και τον τίτλο της καλλονής του Ολύμπου. Μήλο λοιπὸν ήταν το βραβείο στα πρώτα εκείνα μυθολογικἁ καλλιστεία και ασφαλώς ένα από τα ωραία μήλα του Πηλίου. Δεν ξέρω τι δίνουν στα σημερνά καλλιστεία σαν βραβείο στην νικήτρια καλλονή. Μήλο όμως θα έπρεπε να είναι το βραβείο… Χρυσὸ Πηλιορείτικο μήλο... Όπως καθιερώθηκε από τους θεούς της Αρχαίας Ελλάδος!
Αλλά οι συνέπειές αυτής της Ιστορίας που άρχισε από τον γάμο του Πηλέως και της Θέτιδος επάνω στο Πήλιο, ήτανε φοβερές και για τους Έλληνες και για τους Τρώες. Γιατί η απαγωγή της Ωραίας Ελένης από τον «θεοειδή» Πάρη, που του την είχε υποσχεθεί η Αφροδίτη, ήταν ως γνωστόν, η αφορμή του φοβερού Τρωϊκού πολέμου. Στον οποίο η μεν Αφροδίτη βοηθούσε τον Πάρη και τους Τρώες, η δε Ήρα και η Αθηνά βοηθούσαν τους Έλληνες, έχοντας προηγούμενα από τα καλλιστεία του Πηλίου.
 

Χρήστος Γρ. Κωστάκης