ΑΡΓΑΛΑΣΤΙΩΤΗΣ

Αμπελουργία - Τρύγος «Δευτέρα ή Τετάρτη συνήθως κόβαμε τα πρώτα σταφύλια. Εκείνη τη μέρα μαγειρεύαμε κρέας ή μπακαλιάρο στο φούρνο και το βράδυ γλεντούσαμε πατώντας τα πρώτα τα σταφύλια στο πατητήρι. Το πατούσαν οι άντρες µε τα ποδάρια τους που τα έπλεναν πολύ καλά. Δεν είχε ραδιόφωνα τότε και λέγαμε τραγούδια μοναχοί µας! Τα ραδιόφωνα ήρθαν στο χωριό κοντά στον πόλεμο…           Τ’ αμπέλια τα φυτεύαμε κατά το Μάρτη με Απρίλη. Τα φυτεύαμε µε κεφαλάρια» …  Όντας κλαδεύαµε τα κλήματα, κρατάγαμε κάμποσους καλούς βλαστούς, τους δέναµε μικρά δεμάτια και τους παραχώναμε ολόκληρους στο χώμα, να µην φαίνονται και τους τρώνε τα πουλιά. Αυτοί οι βλαστοί είναι τα κεφαλάρια. Κατά τον Μάρτη με Απρίλη οργώναμε βαθιά τα χωράφια, ανοίγαμε µμακρόστενους λάκκους, τους µαγγανόλακκους όπως λέμε, έτσι όπου να είναι σε κανονισμένες σειρές και απόστασεις, ανάλογα µε το µμέρος. Μετά, ξεθάβαμε τα κ...

Το  Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Συκής  ανεγέρθη με χρήματα των οπλαρχηγών του  Πηλίου , Κυριάκου και Στέργιου Μπασδέκη το 1795. Γραφικό, επιβλητικό, χτισμένο με πέτρα και ξύλο, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού  Συκή , 1 χιλιόμετρο νότια της πλατείας.  Ζουμπανιώτες μάστορες ανέλαβαν το χτίσιμο του, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος του φιλοτεχνήθη από τον γλύπτη Σπ. Μήλιο. Το Μοναστήρι καταστράφηκε εν μέσω της Επανάστασης, στις 2 Μαΐου του 1822 κι ανακαινίσθηκε το 1835 από Αργαλαστιώτες μάστορες των οικογενειών Πέτρου και Κοσμά. Εγκαινιάστηκε στις 24 Ιουνίου 1844 και κατοικούνταν από άνδρες μοναχούς, αδιάκοπα για έναν ολόκληρο αιώνα. Κατά το  Β' Παγκόσμιο Πόλεμο  εγκαταλείφθηκε από τους μοναχούς του, ενώ το 1971 ξεκίνησε μία προσπάθεια για αναστύλωση του με πόρους των κατοίκων του χωριού. Το 1984, με σχετική άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, εγκαθίσταται στη Μονή Γυναικεία Κοινοβιακή Αδελφότητα, η οποία παραμένει ως τις μέρες μας. Στην είσοδο τη...

  Η Παναγία η Λαμπηδόνα μέσα  από τους θρύλους και την ιστορία Από τα γνωστότερα παλιά μοναστήρια του Πηλίου η Παναγία η Λαμπηδόνα είναι από τα πιο αξιόλογα µνημειακά χτίσµατα του Βουνού µας.  Μονόκλιτη βασιλική, διαστάσεων 9,4 x 6,7 x 6,8 µ., µε θόλο που φουσκώνει σε κουµπέ στο µέσο της πλακοσκέπαστης στέγης, µε δυο επίσης πλακοσκέπαστα υπόστεγα στη δυτική και νότια πλευρά της, στηριγµένα σε καστανίτικες κολόνες που ακουμπούν σε πέτρινα πεζούλια, και μ᾿ ένα αρκετά αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο.  Ανακαινισµένο µε ευρωπαϊκό πρόγραµµα πριν από κάµποσα χρόνια το ιερό αυτό χτίσµα αλλά και μέρος των κελιών του, παραμένει ένα αξιόλογο μνημείο της πηλιορείτικης λαϊκής αρχιτεκτονικής και γλυπτικής, κάτι που άλλωστε εξηγείται και από το γεγονός ότι έχει ανακηρυχθεί στα 1983 από το Υπουργείο Πολιτισμού Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο.  Επιπλέον όµως το παλιό αυτό μοναστήρι, που, µετά από πολύχρονη εγκατάλειψη λειτουργεί πια εδώ και µερικά χρόνια ως γυναικεία µονή. Είναι δεμένο ...

  Άγιος Απόστολος ο Νέος   Ο  Άγιος Απόστολος ο Νέος , (κατά κόσμον  Απόστολος Σταματίου ) γεννήθηκε στον  Άγιο Λαυρέντιο  του  Πηλίου  το  1667 μ.Χ.  Ο πατέρας του ονομαζόταν Κώστας Σταματίου και η μητέρα του Μέλω. Σε ηλικία 15 χρονών έμεινε ορφανός και το 1682 μ.Χ. πήγε στην  Κωνσταντινούπολη , όπου εργαζόταν σ' ένα  καπηλειό . Ο ξεσηκωμός Όσο ο (κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία) Άγιος ήταν ήδη τέσσερα έτη στην Κωνσταντινούπολη, οι κάτοικοι της πατρίδας του (Άγιος Λαυρέντιος Πηλίου) επειδή καταπιέζονταν από την άδικη φορολογία, αποφάσισαν να στραφούν στους επιτρόπους του Σουλτάνου και να επιδιώξουν την οποιαδήποτε μείωσή της. Έτσι λοιπόν έφτιαξαν μία δική τους επιτροπή από κατοίκους που θα τους εκπροσωπούσαν. Όταν κατάφεραν όντως κάποια μείωση επέστρεψαν. Ο Βοεβόδας όμως δεν δέχθηκε τα έγγραφα των επιτρόπων του Σουλτάνου (τα απέρριψε ως πλαστά) και συνέλαβε τρεις από την επιτροπή των κατοίκων και...